İl -1945, məkan
- Əlcəzair...
Kor olmuş ədalətlə pəncələşən xalq, on minlərlə insanın ölümüylə nəticələnən
qətliam və bütün bunlara şahidlik edən 10 yaşlı qız uşağı. Adı Cəmilə Buheyrat
(Djamila Bouhired). Onun hekayəsidir bu, 115 il əvvəl başlamış bir hekayə...
Fransa 1830-cu
ildə Əlcəzairi işğal edərək 132 il öz tabeliyində saxladı. 1954-cü ildən əlcəzairlilərin
azadlıq mübarizəsi başladı. Şimli Afikanın ən böyük dövlətinin istiqlalına qədər
sürən bu mübarizədə 1.5 milyon
insan müstəmləkəçilər tərəfindən qətlə yetirilmişdir.
Əlcəzairdə
istiqlal savaşını başladan, könüllü əlcəzairlilərin yer aldığı FLN adlı dirəniş təşkilatı idi.
- FLN – Əlcəzairdə sosialist bir partiya, Milli Qurtuluş Cəbhəsi, ( fr- Front de libération nationale; ərəbcə - جبهة التحرير الوطني لجزائرية, Jabhat al-Tahrīr al-Waţanī) Əlcəzairi Fransanın caynağından qurtarmaq üçün 1 Noyabr 1954-cü ildə təşkilatlanıb.
Fransız müstəmləkəsi
onların əleyhinə çixan hər kəsi ağır işgəncərə məruz qoyurdu. Kişilər, qadinlar
həbs olunur, sonrakı aqibətləri bilinmirdi. İşğal dövründə ayaqlarına
daş bağlanan 5 min məhbusun dənizin
sularına qərq edildiyi bildirilir. Qadınların cinsiyyət orqanlarına elektirik cərəyanı verilir, onlara təcavüz edilirdi.
1957-ci il. Əsmər, orta boylu, yaralı, işgəncə
görmüş bir qadın fransız hakim
qarşısında dayanıb. FLN üzvü olan bu qadın
fransız restoranına bomba yerləşdirməkdə
ittiham olunur.
Hakim: "Sən
bir fransızsan."
Cəmilə: "Xeyr, mən Əlcəzairliyəm."
Hakim: "Sən bir cinayət təşkilatı üzvüsən."
Cəmilə: "Mən dirəniş təşkilatı üzvüyəm."
Hakim: "Sən bir cinayət işləmisən."
Cəmilə: "Xeyr, sadəcə işğalçıya hədlərini
bildirdim."
Bəli, Cəmilə
Buheyrat- həmən 10 yaşlı qız uşağı... Sadə əlcəzairli ailəsində doğulub,
fransız məktəbinə gedib. Məktəbdə hər səhər oxunan "Anamız Fransa"
andını "Anamız Əlcəzair" kimi oxuduğuna görə cəzalandırılaraq məktəbdən qovulub.
Həyatının gənclik illərində azadlıq mübarizəsinə
qoşulan Cəmilə FLN-in tərkibində öz yerini alib. Kəşfiyyatda və başqa sahələrdə
uğurlu fəaliyyət göstərərək, istiqlal savaşına öz töhvəsini verib.
Yaralı
halda yaxalanan Cəmilənin fransız əsgərləri tərəfindən şişlə bəkarəti alınmış və
cihazlarla təcavüz edilmişdi. Bütün işgəncələrə baxmayaraq poladdan daha möhkəm
olan bu qadını danışdırmaq mümkün olmadı.
Simon de Beauvoir bu haqda yazırdi:
Bir qadın bədənini savaş cihazı halına gətirən ölkəmdən utanıram. Cəmiləyə şiş və cihazla təcavüz edən əsgərlər məni müdafiə etmiş ola bilməz.
Əlcəzairdə
qadın qəhrəman istəməyən fransız hakim Cəmiləylə görüşür və ona ağıl
sağlamlığının yerində olmaması haqqında protokol verərək sərbəst buraxmağı təklif
edir. Buna etiraz edən Buheyrata ailəsiylə
birgə 23 gün işgəncələr edilir. Cəmilənin azadlıq qayəsinin ardında "ömür
boyu həbs yatmaqdansa, ölüm daha azad bir seçimdir" düşüncəsi dayanırdı.
Məhkəmə
günü... Cəmilənin cəzası açıqlanır - gilyotinlə edam. Hami göz yaşlarına
boğulduğu anda salonda qəhqəhələr yüksəlir və tarixə həkk olunan bu cümlə :
Bizi öldürməklə Əlcəzairin bağımsızlığını əngəlləyə bilməyəcəksiz!
Cəmilə bu
savaşda qalib gəlmişdi. O, qəhrəman olaraq adını tarixə yazdı, həm də, elə yazdı ki,
sonradan Əlcəzairin kişiləşmiş tarixi onu unutdurmağa çalışsa da,
haqqında filimlər çəkilən, kitablar yazilan Cəmilə tarixdən silinməyəcəkdi.
Cəmiləyə
verilən cəzanın ləğvi üçün dünya miqyasında kompaniyalar başladıldı. 1958-ci ildə ictimaiyyətin
etirazı nəticəsində edam cəzası ömürlük həbs cəzasıyla əvəzləndi. Əlcəzair müstəqilliyə qovuşduqdan sonra, 1962-ci ildə Cəmilə azad edildi.
Əlcəzair
istiqlala qovuşduqdan sonra ölkədəki Qadın
Birliyinin sədri olan Cəmilə Buheyratın fikirləri yeni yaranmış
iqtidarın tələbləriylə səsləşmədiyi üçün o siyasətdən uzaqlaşır.
Azadlığa
çıxdıqdan sonra vəkili JakVerjes ilə evlənən Buheyratın bəzi mənbələrdə Parisdə,
bəzilərində isə Əlcəzairin paytaxtında yaşadığı göstərilir.
Mətbuatda
yayılan ən son xəbərlərə görə Cəmilə Buheyratın Dünya Qadınlar günü münasibətilə 2014-cü ildə Qəzzəya gedərkən Misirdə
saxlanan müxtəlif i ölkələrdən 80 nəfərlik heyyətdə olduğu bildirilir.
"Adi Cəmilə
Buhayrat
Hücrə nömrəsi doxsan
Vehran'da müharibə məhbuslarından
İyirmi iki yaşında
Tapinağın pişikləri kimi gözləri
Və qara Ərəbi saçları.
Yaz kimi,
Hüzn çağlayanı kimi...
Bir qiz uşağı görünür
Yorur günəşi, o yorulmur... "
(Nizar Kabbari)
Əsli Əlizadə, BDU, jurnalistika fakultəsi
Yorur günəşi, o yorulmur
Reviewed by Zardob
on
14.9.18
Rating:

Hiç yorum yok: